STACE ENGLAND & THE SALT KINGS
 You
almost miss the message of this CD because of the old-fashioned rocking
nature of Salt Sex Slaves (Rankoutsider/Sonic
Rendezvous) by Stace England
& The Salt Kings. The title track, also the first song on the CD, is
rock in the style of The Black Crowes and especially The Rolling Stones
at the time of Exile On Main Street. You could almost call it southern
rock, but there's a snake in the grass, because Stace England & The Salt
Kings come from Illinois, not the South. That, in a sense, is also the
theme of Salt Sex Slaves. The house on the cover is a house in southern
Illinois where slaves were held, even though there was a taboo on this
in the nineteenth century. It is a harsh story. John Crenshaw was busy
with salt production and 'rented' slaves from southern states. Many of
his worst actions involved escaped slaves that had arrived in free
Illinois and were picked up again and sold to slave owners in the south
across the Ohio River. Stace England has packed these stories over many
songs. His words are sometimes almost at the bottom of the overall sound
and this is somewhat unfortunate, because the lyrics, which are
provided, are quite worthwhile. That is certainly true on Inequality In
Equality about the town Equality, where John Crenshaw's practices could
continue without problems. If they don't start treating us the same /
This here town's gonna have to change its name. The music in this song
is a bit like The Replacements and is quite good, so there is little to
complain about. (John Gjaltema)
|
THE SCUFFERS
 Schotland
spreekt inmiddels een aardig woordje mee in alt.countryland.
Getuige bijvoorbeeld recent en minder recent werk van The
Endrick Brothers, Dropkick en The Dead Beat Club. Toch is het
raadzaam om waakzaam te blijven, want er zit ook kaf tussen het
Schotse koren. Zoals The Life I’ve Had
(Miracle
Town), het debuut van
The Scuffers bewijst.
De vier mannen en een vrouw uit Glasgow hobbelen door twaalf
nummers die niet veel van elkaar verschillen. In vooral mid- en
uptempo rijgen ze de countryclichés aan elkaar. Misschien leuk
tijdens een dansavondje in de lokale pub, maar niet voor in de
cd-speler. Een pedal steel steekt te vaak zijn irritante neus
tussen banjo, mandoline, fiddle en mandoline. De onvaste stem
van zanger en liedjesschrijver Gavin Wallace is bovendien zo
soepel als een tractorband. Veel aangenamer klinkt dan ook de
tweede stem van violiste Sara Cull. ‘Honky tonk for the
heart and soul’ toetert The Scuffers’ website. Niet dus. (Peer
Bataille)
The Life I’ve Had is verkrijgbaar via de
website van The
Scuffers.
Myspace
GARRON FRITH
 Goh,
wat heb ik zitten worstelen met dit titelloze debuut (Ravine
Records) van singer/songwriter
Garron Frith. Ik kon
maar niet besluiten of ik het nu wel of niet mooi vond.
Uiteindelijk komt er dan een waardering van drie paarden boven
te staan. Hom noch kuit dus. De liedjes van deze Engelsman uit
Manchester zijn in orde, de muzikale vormgeving met o.a. Chuck
Prophet op gitaar en leden van Willard Grant Conspiracy en Grand
Drive is adequaat en op de productie van Simon J Alpin is ook
niets aan te merken. Het is de zang van Frith waaraan ik me bij
tijd en wijle flink erger. Een stem is een stem en de waardering
daarvan is afhankelijk van persoonlijke voorkeuren, maar de
manier waarop men zingt mag wel onderwerp van kritiek zijn.
Frith zingt alsof hij gekweld wordt door het leven en dat
irriteert. Beetje Damien Rice-achtig, maar dan gelukkig nog
zonder diens bombast. Toch betrap ik mezelf erop regelmatig mee
te neurieën met nummers als het warme Thoughts On You en Get
Away. Enfin, zelf luisteren is hier het devies. Dat kan op de
website van
Frith of diens
Myspace-site. (Hugo Vogel)
THE DEAD BEAT CLUB
 Wilt
u een plezierige luisterervaring opdoen? Koop
Random Heartfelt Trinkets van
The Dead Beat Club
en ga er eens voor zitten. Ja, da´s weer zo´n volstrekt onbekend
groepje en ze komen niet eens uit het “nieuwe” land, maar uit
Schotland. Moet u daar uw geld aan besteden? Ja, waarom niet? Of
koopt u liever weer een voorspelbare cd van de “usual suspects”,
zoals Hiatt, Springsteen en Young? Doe u zelf een lol. Alle
composities op Random Heartfelt Trinkets zijn van de hand van
zanger Andy Tucker en die weet wel hoe je een liedje moet
schrijven. De teksten van zijn akoestische popsongs met sterke
country-invloeden zijn vaak komisch en beeldend (in My Drunk
Girlfriend: Could have set the world on fire, you were such
a looker. Now the only flames that burn are on your Sambuca).
Hij wordt ondersteund door de vier andere leden van de club,
waarbij Shona Brodie een speciale vermelding verdiend voor haar
achtergrondvocalen. De slagroom op deze taart zijn echter de
bijdragen op o.m. accordeon, pedalsteel, banjo, mandoline en
dobro van Alistair en Andrew Taylor, die tezamen het hart vormen
van die andere Schotse countryband: Dropkick. In augustus 2007
deed DBC al eens drie optredens in Nederland. Dat moet snel nog
eens overgedaan worden, zoveel maakt Random Heartfelt Trinkets
wel duidelijk. (Hugo Vogel)
De cd van de Dead Beat Club is met PAYPAL verkrijgbaar
via hun website.
De Myspace-site.
BORN IN A BARN
 Wij
van altcountry.nl zijn Nederlandse waar over het algemeen
goedgezind. Ook het derde album van de Bossche groep
Born in a Barn werd
welwillend door ons in ontvangst genomen. Aan de andere kant
weigeren we aan positieve discriminatie te doen. Wie rootsrock
maakt, ook al woont hij in Noord-Brabant, wordt beoordeeld alsof
hij uit West-Texas komt. Zo bekeken en beluisterd valt
Emotional Philosophies niet mee.
Het klinkt best professioneel, de teksten zitten goed in elkaar
en er is genoeg variatie in stijlen en stemmingen. Maar het
bijzondere blijft toch zitten in het feit dat dit ‘gewoon’ uit
Den Bosch komt, en tja, dat is niet genoeg. Waar nog bijkomt dat
ik me nogal stoor aan de wat snerperige stem van leadzanger
Peter–Paul Kleijwegt, al geef ik graag toe dat dit misschien een
kwestie van smaak is. Ernstiger is dat dit album wordt ontsierd
door twee volstrekt achterhaalde proeves van esoterische
psychedelica: het verschrikkelijke titelnummer en het
pretentieuze slotakkoord Anatoyla. Ik sluit niet uit dat Born in
a Barn het op een plaatselijk podium prima doet, maar in mijn
cd-speler zijn Kleijwegt en zijn mannen geen blijvertjes. (René
Leverink)
Emotional Philosophies wordt
gedistribueerd door Sonic
Rendezvous en is ook online verkrijgbaar via iTunes Music
Store. |
|
Colonel
JD Wilkes is op het podium een onuitstaanbaar sujet dat tracht
te shockeren door zijn geslachtsdeel uit zijn broek - model
crisistijd - te graaien, dit in een tamelijk doorzichtige poging
om in alles over te komen als real poor white trash, net zo
gevaarlijk als een Jerry Lee Lewis decennia geleden. Fratsen
waar ik niets mee heb, zo moge duidelijk zijn. Op het podium
gaat het om overgave en zweet, maar o wee als dit uitmondt in
goedkoop toneel. Onverteerbaar. Maar goed, dat zegt allemaal nog
niets over Swampblood (